De lucht was zwaar van kolenrook, de straten lagen nat van de motregen en binnen brandde een zwak peertje boven een formica tafel. Er werd aardappelsoep opgeschept, een paar sneden donker brood verdeeld en iemand zette de radio iets harder. Het nieuws ging rond als een fluistering: weer nieuwe regels, weer nieuwe tekorten, weer wachten. Buiten reden grijze figuren op fietsen langs betonnen flats, overal dezelfde gevels, dezelfde jassen, dezelfde gezichten. En daar, midden in dat sobere DDR-leven van 1970, stond hij te glanzen in zijn eenvoud: de Trabant. Geen luxe, geen opsmuk, maar vrijheid op vier wielen. Een auto geboren uit schaarste, eenvoud en doorzettingsvermogen, met een carrosserie van duroplast en een tweetakt-hart dat meer rook dan snelheid produceerde — gemaakt om mensen te laten bewegen in een wereld die stil leek te staan. Precies dát gevoel draagt deze Trabant 601 nog steeds met zich mee.

En deze trouwe 4-wieler heeft 55 jaar lang alles doorstaan. En heel eerlijk, kijk eens hoe mooi hij hier nog staat te glimmen? Natuurlijk vind je zo hier en daar een vale plek of een uw randje, maar dat is eigenlijk ook meer dan logisch. En het interieur al helemaal..
Het is een feestje om in te rijden en start enthousiaster dan menig andere klassieker, echt instappen en wegsjeesen. De motor loopt erg goed en de bak schakelt makkelijk door al zijn 4 versnellingen. Een overlever kan je eigenlijk wel stellen.

En nu, ruim vijftig jaar later, staat deze Trabant 601 er nog steeds. Hij overleefde de DDR, het einde van de Muur en een wereld die almaar sneller en luider werd. Presidenten kwamen en gingen, ideologieën wisselden, maar de Trabant bleef. De vraag is dan ook: overleeft hij ook het Trump-tijdperk, met zijn grote woorden, harde meningen en korte lontjes? De kans is groot. Want waar veel belooft en weinig blijft, pruttelt de Trabant gewoon door. Eigenwijs, onverwoestbaar en totaal ongevoelig voor hypes.
Geschiedenis leert ons: onderschat deze auto niet.